- Ana Díaz Cortés. Socióloga
Ter unha vida social activa parece ofrecer protección fronte ao desenvolvemento dunha demencia. Isto é porque as relacións sociais favorecen a reserva cognitiva e supoñen unha das formas máis eficaces de estimulación.
As persoas con demencia a medida que van perdendo as súas capacidades vanse desvinculando da súa vida social de maneira paulatina, impulsados en ocasións -e dunha maneira involuntaria- polas súas propias familias, ben polo estigma que as caracteriza, ben porque o enfermo non é capaz de participar das actividades da mesma maneira ou ben porque existe unha alteración conductual que o dificulta.
As relacións sociais teñen que comezar por fomentar a contorna máis próxima, familiares e persoas coñecidas ás que se ten maior apego. É ideal manter as rutinas e non excluír ao enfermo de ningunha actividade que viña realizando de maneira habitual. É posible que teñamos que reducir a vida social, pero é importante mantela para non caer en situacións de soidade e illamento, moi habituais nestes casos.
